90 دقيقه برابري؛ چگونه ممكن است؟!
 تاریخ: 31  خرداد  1387  

عصر ديروز اعضاي گروه ميدان زنان و فعالان كمپين دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه ها در سالن اجتماعات كتابخانه يك مجتمع مسكوني در غرب تهران گردهم آمدند تا فيلم "90 دقيقه برابري"، ساخته گروه مستند سازي ميدان زنان را در كنار يكديگر ببينند و درباره استراتژي ها و برنامه هاي كمپين گفت و گو كنند.

برنامه با پخش ويدئو كليپي از بخشي از فعاليتهاي گروه ميدان زنان، درباره دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها، پرونده سنگسار مكرمه ابراهيمي، ارسال كارت پستالهاي "نه! به لايحه حمايت خانواده" به مجلس و تجمع دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به سهميه بندي جنسيتي آغاز شد.

پس از آن ساناز الله بداشتي، از فعالان كمپين دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه ها تاريخچه اي از كمپين و تلاشهاي مكرر زنان براي ورود به استاديوم آزادي به عنوان تماشاگر را ارائه داد و فيلم "90 دقيقه برابري" كه كار مشاركتي گروه مستند سازي ميدان زنان است و تجربه شخصي يكي از فعالان جنبش زنان را در ورود به استاديوم ازادي با لباس پسرانه روايت مي كند نمايش داده شد. از نكات جذاب اين برنامه، واكنش تماشاگران به صحنه هايي از فيلم بود كه در آن وحيده مولوي با لباس پسرانه از گيت بازرسي پليس عبور مي كرد و وارد ورزشگاه مي شد. چند نفر از حاضران بعد از ديدن صحنه از شدت هيجان و خوشحالي اشك مي ريختند و بسياري از دختران عضو كمپين نيز بغض حسرت داشتند. يكي از حاضران هم بعد از پخش فيلم گفت: "تمام مدت دعا مي كردم كه نگيرندش!"

بعد از پخش فيلم، وحيده مولوي درباره تجربه خود در طول توليد فيلم چنين توضيح داد: "ما هميشه مي دانستيم كه در كنار تلاشهاي سازماندهي شده فعالان جنبش زنان براي اعتراض به جداسازي جنسيتي كه نماد آن استاديومهاي فوتبال بود، زنان به طور فردي در طول سالهاي بعد از انقلاب با پوشيدن لباس پسرانه اين سد را مي شكنند. وقتي در گروه مستندسازي قرار شد دنبال دختري بگرديم كه اين تجربه را داشته و آن را مستند كنيم، من فكر كردم به عنوان يك فمينيست داوطلب شوم و ببينم كه شكستن اين سد از اين راه چه احساسي دارد."

او سپس به سئوالاتي درباره اينكه چگونه از اين سد گذشته و در ورزشگاه چه احساسي داشته و اينكه چگونه وقتي تماشاچيان مردي كه در اطراف او نشسته بودند فهميده اند دختر است، فحش دادن را متوقف كرده و تنها هيجانشان را با روشهاي اخلاقي تخليه مي كرده اند پاسخ داد.

پس از آن محبوبه عباسقلي زاده گزارشي از ديدار خود با خانم ميشله چايي، مسئول مسابقات و مسئول فوتبال زنان كنفدراسيون فوتبال آسيا در مالزي ارائه داد. او گفت: در اين ملاقات، درباره اين مساله كه زنان در ايران حق ندارند در فضاهاي ورزشي مردانه به عنوان تماشاگر حضور داشته باشند صحبت كردم. همچنين اينكه هيچ قانوني در ايران وجود ندارد كه زنان را از ورود به استاديوم منع كند و اين عمل خلاف موازين فدراسيون جهاني فوتبال و كنفدراسيون فوتبال آسيا و همچنين اساسنامه جديد فدراسيون فوتبال است، بخش ديگري از موضوعاتي بود كه من به عنوان نماينده كمپين دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاهها مطرح كردم.

وي در مورد نظرات نمايندگان كنفدراسيون فوتبال آسيا گفت: متاسفانه با وجود اينكه حداقل در دو مورد نامه هايي با امضاهاي بسيار زياد در اعتراض به جلوگيري از ورود زنان به ورزشگاهها براي آنها فرستاده شده بود، نمايندگان اي اف سي اطلاعات اندكي در اين زمينه داشتند. مسئول مسابقات اي اف سي  اعتقاد داشت بدون طرح شكايت از طرف زنان ايراني آنها نمي توانند راسا اقدامي انجام دهند و در اين مورد مثال زنان ژاپني را مطرح كرد كه در يك بازي ميان ايران و ژاپن پس از اينكه با ممانعت مسئولان ورزشي ايران براي تماشاي بازي مواجه شدند، شكايتي به اي اف سي نوشتند و با پيگيري اي اف سي در نهايت توانستند بازي را تماشا كنند.

پس از آن فعالان كمپن دفاع از حق ورود زنان به ورزشگاه ها و ساير اعضاي گروه ميدان درباره شيوه ها و استراتژي هاي طرح شكايت گفت و گو و برنامه هاي آينده كمپين را مشخص كردند.

عكسها از مريم مجد

گزارش تصویری از نمایش مستند نود دقیقه برابری

ورود به استادیوم در مستند نود دقیقه برابری

دیدار نماینده کمپین زنان در استادیوم با نماینده AFC

 
  Copyright ©2008, meydaan.com. All rights reserved.